Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2015

Βόμβα στα θεμέλια της Ελληνικής παραγωγής στην Κομοτηνή: Απαγορεύουν την παραγωγή μελιού αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ σε 300 μελισσοκόμους


Ο μελισσοκομικός κόσμος της χώρας είναι καζάνι που βράζει πλέον, έτοιμο να εκραγεί και μάλιστα πριν από τις εκλογές...


Φίλες και φίλοι αυτό που έγινε στην Κομοτηνή και δεν δημοσιεύτηκε από κανένα ΜΜΕ έως τώρα δεν έχει προηγούμενο.
Θύμα υπήρξε η Ελληνική Μελισσοκομία και 300 περίπου μελισσοκόμοι.
Θύτες το δασαρχείο και το δικαστήριο Κομοτηνής.

Όλα ξεκίνησαν όταν για μια ακόμα χρονιά οι μελισσοκόμοι μετέφεραν τα μελίσσια τους στο πευκοδάσος της Κομοτηνής προκειμένου αυτά να συλλέξουν το φημισμένο πευκόμελο Κομοτηνής.
Μια παραγωγή που ξεπερνάει τους 300 τόνους μέλι αξίας περίπου 3 εκατομμυρίων ευρώ, για την ταλαίπωρη εθνική μας οικονομία Αύγουστο μήνα, και μπορεί να διπλασιαστεί Σεπτέμβριο με Οκτώβριο.


Επιπλέον 300 μελισσοκόμοι με τις οικογένειες τους δηλαδή άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα, έτοιμοι να παράγουν και να κινήσουν τα νήματα της Εθνικής μας οικονομίας, αφού, εταιρείες μελισσοκομικών προϊόντων και εμπόριο μαζί με τους εργαζόμενους τους περιμένουν αυτή την παραγωγή ως το Μάνα εξ Ουρανού.

Λογάριαζαν όλοι αυτοί όμως όπως φαίνεται χωρίς τον ξενοδόχο, ή καλύτερα χωρίς το τέρας της Ελληνικής γραφειοκρατίας...
Το οποίο ως λύκος με προβιά αρνίου παρακολούθησε τις κινήσεις των μελισσοκόμων στο πευκοδάσος και την κατάλληλη στιγμή έδρασε.

Ας δούμε όμως αναλυτικά τι ακριβώς έγινε.

Οι μελισσοκόμοι μετέφεραν τα μελίσσια στην καρδιά του πευκοδάσους, και συγκεκριμένα σε μια αντιπυρική ζώνη πολλών χιλιομέτρων σε μήκος και πλάτους 60 μέτρων.

Έτσι έκαναν κάθε χρόνο άλλωστε χωρίς κανένα πρόβλημα.

Αυτή την φορά όμως δυο δασοφύλακες του δασαρχείου Κομοτηνής είχαν άλλη γνώμη.

Έπιασαν και μήνυσαν και τους 300 μελισσοκόμους της περιοχής, στους οποίους δόθηκε εντολή να σηκώσουν άρον άρον τα μελίσσια τους.

Και τότε αγανακτησμένοι οι μελισσοκόμοι έσπευσαν στο δασαρχείο και επιστράτευσαν κάθε επιχείρημα.

Ότι δηλαδή προσπαθούν να παράγουν εν μέσω οικονομικής κρίσης, ότι βοηθούν την ταλαίπωρη εθνική μας οικονομία, ότι από αυτή την νομή εξαρτάται η οικονομική κατάσταση χιλιάδων ανθρώπων κτλ.

Όλα όμως στάθηκαν μάταια, και έγινε προ ολίγων ημερών και το δικαστήριο με διαδικασίες εξπρές.
Με το καλημέρα σας εκεί οι μελισσοκόμοι συνάντησαν μια πολύ αυστηρή στάση από τους δικαστές, αν και ήλπιζαν αρχικά ότι αυτοί ίσως καταλάβαιναν.

Όμως βρε αμάν, βρε ζαμάν, τίποτα μάταιος κόπος.
Κόλλησαν στο γραμμα του νόμου.

Οι δικαστές και οι δασικοί υπάλληλοι θεώρησαν ότι η αντιπυρική ζώνη του δάσους αποτελεί δημόσιο δρόμο, και πως δημόσιο δρόμο αποτελεί και κάθε δασικός δρόμος της χώρας και πως βάση νόμου του 1934 όλα τα μελίσσια θα πρέπει να απέχουν από την άκρη του δρόμου τουλάχιστον 25 μέτρα.

Και γίναν έξαλλοι οι μελισσοκόμοι, φώναζαν από αγανάκτηση, πως αν είναι δυνατόν σε 60 μέτρα πλάτους ζώνης και μήκους πολλών χιλιομέτρων να μην τους επιτρέπουν να βάλουν σε μια άκρη τα μελίσσια τους, και να τους ζητούν να τα κατεβάσουν στους γκρεμούς λες και τα μελίσσια μπορούν να μεταφερθούν και να τοποθετηθούν εκεί με ελικόπτερα.

Και οι δασικοί υπάλληλοι όμως κατέθεσαν ευτράπελα πράγματα.
Ότι μαζί τους δεν είχαν μέτρο και πως με τα πόδια, με πάσα δηλαδή μέτρησαν την απόσταση και βρήκαν ότι τα μελίσσια δεν ήταν στην σωστή απόσταση.

Εις μάτην και ο Μελισσοκομικός Σύλλογος Έβρου καλούσε δασαρχείο και δικαστήριο να έρθουν στα συγκαλά τους.

Τίποτα, στου κουφού την πόρτα που λένε...

Τι κι αν ακόμα και ένας άλλος δασάρχης είχε μελίσσια στην περιοχή και υποστήριζε τους μελισσοκόμους, τον πήρε κι αυτόν η μπάλα.

Και βγήκε η απόφαση, πρώτη φορά στα χρονικά, και αποτελεί ΒΟΜΒΑ στο χώρο της Ελληνικής Μελισσοκομίας αλλά και στα θεμέλια ολοκλήρου του πρωτογενούς τομέα της χώρας.
Οι μελισσοκόμοι καταδικάστηκαν όλοι ανεξαιρέτως και πλήρωσαν πρόστιμο από 210 ευρώ έκαστος, αλλά το χειρότερο ήταν η σαφής προειδοποίηση να μην τολμήσουν να επαναλάβουν το ίδιο παράπτωμα.

Το ανάλγητο και παράλυτο κράτος εισέπραξε ναι 210 ευρώ Χ300 αφού τόσοι ήταν οι κατηγορούμενοι μελισσοκόμοι.

Μα τώρα υπάρχει το εξής πρόβλημα.
Σε μια εβδομάδα το πολύ ξεκινάει το δεύτερο βάρεμα του πεύκου.
Αυτή την φορά η παραγωγή μπορεί να διπλασιαστεί καθώς οι καιρικές συνθήκες είναι πιο ήπιες και να φτάσουν τους 600 τόνους μέλι αξίας 6 εκατομμυρίων ευρώ.

Αυτά τα χρήματα δεν πρέπει να εισπραχτούν κύριοι δικαστές και κύριοι δασικοί;

Ποιος μπορεί να στερήσει το δικαίωμα στην επιβίωση σε χιλιάδες εργαζομένους και μελισσοκόμους της περιοχής;

Τι πρέπει να κάνουν τώρα οι μελισσοκόμοι μετά από αυτή την κατάπτυστη καταδίκη που αποτελεί πλέον και προηγούμενο και τους απαγορεύει να παράγουν;

Οι ευθύνες είναι μεγάλες από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές.

Καλείται η πολιτεία να πάρει θέση εντός το πολύ 7 ημερών οπού αρχίζει ξανά η μελιτωέκκριση του πεύκου.

Δεν μπορούμε να επικαλούμαστε όλοι την ανάγκη στην παραγωγή προκειμένου η χώρα να βγει από την κρίση, και στο τέλος να εμποδίζουμε αυτή την παραγωγή, είτε ήμαστε δασικοί, είτε δικαστές, είτε πολιτεία.

Χρειάζεται άμεσα πολιτική λύση στο πρόβλημα ΤΩΡΑ λοιπόν, και ένας λόγος παραπάνω που είμαστε σε προεκλογική περίοδο γιατί ο μελισσοκομικός κόσμος της χώρας είναι καζάνι που βράζει, έτοιμο να εκραγεί και μάλιστα πριν από τις εκλογές...


MELISSOCOSMOS ελάτε να γνωρίσουμε τον μαγικό κόσμο των μελισσών
          
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...