Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

Παρασκευή σιροπιού τροφόδοσιας: Συνταγές για όλες τις εποχές



Έχουμε δει από εδώ από τον MELISSOCOSMO την χρησιμότητα της τροφοδοσίας των μελισσιών μας με σιρόπι.

Έχουμε πει ότι το σιρόπι ξεγελάει την Βασίλισσα που νομίζει ότι έξω υπάρχει πολύ μεγάλη ανθοφορία, κι έτσι γεννάει μεγάλο αριθμό αβγών για να γίνουν συλλέκτριες και να βγουν έξω να μαζέψουν όλο αυτό το νέκταρ να το φέρουν στην κυψέλη.

Γι αυτό λέμε ότι όταν ετοιμάζουμε σιρόπι για να διεγείρουμε την βασίλισσα, αυτό πρέπει να είναι αραιό, δηλαδή 2 κιλά νερό και 1 κιλό ζάχαρη ώστε να μοιάζει με νέκταρ.
Ποιος όμως είναι ο σωστός τρόπος για να φτιάξουμε το σιρόπι μας;

Ας δούμε λοιπόν ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να φτιάξουμε σιρόπι.

Ο πρώτος και καλύτερος τρόπος είναι να ζεστάνουμε το νερό να ρίξουμε μέσα τη ζάχαρη και να το ανακατέψουμε καλά μέχρι να λιώσει.
Στο ζεστό νερό η ζάχαρη λιώνει και πιο γρήγορα και πιο καλά.
Όταν το κάνουμε αυτό τότε το σιροπάκι μας μοιάζει πολύ με νέκταρ ενώ το χρώμα του είναι κιτρινωπό.



Όμως δεν μπορούν όλοι να το κάνουν αυτό, και κυρίως αυτοί που έχουν πολλά μελίσσια.

Αν δεν έχουν κατάλληλο εξοπλισμό, όπως μεγάλη εστία, μεγάλο καζάνι κτλ είναι πολύ δύσκολο να φτιάξουν μεγάλες ποσότητες σιροπιού.
Αυτοί λοιπόν θα φτιάξουν αναγκαστικά το σιρόπι τους με κρύο νερό.

Ο καλύτερος τρόπος για να το κάνουν αυτό είναι να βάλουν το νερό σε ένα βαρέλι, και την ζάχαρη σε ένα λιναρένιο τσουβάλι.
Να κρεμάσουν το τσουβάλι στο νερό και να το ανασηκώνουν τακτικά όπως κάνουμε με το Lipton.

Έτσι ακόμα κι αν οι ποσότητες που χρειαζόμαστε είναι μεγάλες το πολύ μέσα σε 1-2 ημέρες το σιροπάκι θα είναι έτοιμο καθώς η ζάχαρη θα έχει λιώσει.





Πρέπει να ξέρετε όμως ότι το σιρόπι που γίνεται σε κρύο νερό δεν έχει την διατροφική αξία που έχει αυτό που γίνεται με ζεστό νερό.

Αυτό συμβαίνει γιατί η ζάχαρη δεν λιώνει ολοκληρωτικά ότι κι αν του κάνουμε, κι επιπλέον πετρώνει κι εύκολα.
Καλό είναι να μην δοκιμάζετε να φτιάξετε απλός σιρόπι ανακατεύοντας ζάχαρη με νερό γιατί το αποτέλεσμα δεν είναι και τόσο καλό, αφού η ζάχαρη κάθεται στον πάτο και δεν λιώνει.

Ακόμα να γνωρίζετε ότι το σιρόπι που φτιάχνεται χωρίς ζέσταμα δεν πρέπει να μείνει πολλές μέρες σε βαρέλια η δοχεία γιατί αναπτύσσεται σε αυτό ένα φύκι, (Leuconostoc) το λένε, που το κάνει αναποτελεσματικό και ανεπαρκή πλέον για την δουλειά που το θέλουμε.
Όταν ετοιμάσετε το σιρόπι θα πρέπει να θυμάστε ότι πρέπει να το βάζετε στα μελίσσια σας το βασίλεμα προκειμένου να μην προκαλέσετε καμία λεηλασία.

Οι δοσολογία διαφέρει ανάλογα την δυναμικότητα των μελισσιών σας, πάντως περίπου 1 ποτήρι του νερού δυο φορές την εβδομάδα κάνει πολύ καλή δουλειά.

Σιρόπι δίνουμε στα μελίσσια μας όταν το έχουν ανάγκη, δηλαδή όταν αυτά δεν έχουν τροφή, ή όταν θέλουμε να τα διεγείρουμε για να γεννήσει περισσότερο η βασίλισσα.

Την άνοιξη που θέλουμε γόνους η καλύτερη για μένα δοσολογία είναι 2 μέρη νερό και 1 μέρος ζάχαρη.

Το καλοκαίρι που θέλουμε και γόνους και συντήρηση η δόση πρέπει να είναι 1 νερό και 1 ζάχαρη.

Ενώ τον χειμώνα που θέλουμε να ξεχειμωνιάσουν η δόση πρέπει να είναι 2 μέρη ζάχαρη και 1 μέρος νερό.

Την άνοιξη η τροφοδοσία πρέπει να σταματήσει έγκαιρα όταν πλέον τα μελίσσια αρχίζουν να φέρνουν τις πρώτες ποσότητες μέλι για να μην βγει νοθευμένο αργότερα αυτό που θα τρυγήσουμε, ενώ το ίδιο πρέπει να γίνεται και σε οποιαδήποτε άλλη ανθοφορία ή νεκταροέκκριση εφόσον θέλουμε να τρυγησουμε από αυτό.


ΥΓ
Φυσικά στο σιρόπι μας μπορούμε να προσθέσουμε διάφορα δυναμωτικά για τα μελίσσια μας.

Όπως θυμόλη για την νοζεμιαση, λεμόνι για καλή υγεία, χαμομήλι, φασκόμηλο, ρίγανη, ασπράδι αβγού για διέγερση της βασίλισσας κ.α


MELISSOCOSMOS ελάτε να γνωρίσετε τον μαγικό κόσμο των μελισσών

          

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καλησπέρα,
Για χτισιμο κηρήθρας πια είναι η αναλογία; Ποιος ο κατάλληλος χειρισμός;

Αλέξανδρος Αρμένης είπε...

Λοιπόόόν...εδώ είμαστε!Νομίζω ότι μου έδωσες την απάντηση στην ερώτηση που είχα σκοπό να κάνω και δεν πρόλαβα.Κατ αρχήν νομίζω οτι πολύ σωστά τα λές άσχετα που μερικοί επιμένουν Ελληνικά.Αντιμετωπίζω φέτος ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα με το σιρόπι.Να σημειώσω ότι δεν λιώνω την ζάχαρη σε ζεστό νερό γιά οικονομία χρόνου,στο ένα μελισσοκομείο υπάρχει πηγάδι και στο άλλο μιά δεξαμενή με νερό βροχής και νερό από το υδραγωγείο το οποίο κουβαλάω σε κάθε επίσκεψη.Πέρνω την ζάχαρη μαζί μου και την λιώνω εκεί,αφήνω το σιρόπι σε κουβάδες λίγες ώρες και ξαναανακατέβω πρίν ταϊσω,η ζάχαρη λιώνει πολύ καλά,όμως...αναγκάστικα να δοκιμάσω κάθε μάρκα ζάχαρης που κυκλοφορεί,κάθε νερό ακόμη και εμφιαλωμένο,μπουκάλι τροφοδοσίας του νερού αλλά και αυτά που διαθέτουν τα μελισσοκομικά καταστήματα.Νόμιζα ότι έφταιγε το αυγό που έβαζα στο σιρόπι,δοκίμασα χωρίς αυγό,φταίνε τα βότανα δοκίμασα και χωρίς βότανα,το ιδιο αποτέλεσμα,το σιρόπι"έκοβε" γινόνταν ακριβώς σαν ωμό ασπράδι αυγού,αν έμενε παραπάνω μέρες κοντευε να γίνει ζελέ,εκτός από μεγαλύτερα μελίσσια που το κατανάλωναν πιο γρήγορα.Αν είναι έτσι όπως λές γιά την διαφορά κρύου και ζεστού νερού τότε πιθανόν να αναπτύσσεται το φύκι Leuconostoc και αλλοιώνεται το σιρόπι.Αρα μένει η επόμενη τροφοδοσία να παρασκευαστεί με ζεστό νερό,αν είναι αυτό με έβγαλες από μεγάλους μπελάδες.¨οπως και να έχει ευχαριστούμε για την ενημέρωση!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...