Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Κάηκε το καμάρι της Κρήτης: Σελάκανο πριν και μετά την φωτιά... Φωτογραφίες και βίντεο!!!


Οι μελισσοκόμοι δεν είχαμε κάνει τίποτα για να το προστατέψουμε.
Ντροπή μας...

Αυτές τις μέρες ακούσαμε για φωτιά στο δάσος Σελάκανο της Κρήτης.
Ωστόσο κανείς δεν φρόντισε να μας πει τι κάηκε και τι σώθηκε τελικά, πάρα μόνο πόσα πυροσβεστικά οχήματα και πόσα ελικόπτερα επιχειρούν μας είπαν.
Θα πω πάντως πως 3 ελικόπτερα που επιχείρησαν ήταν πολύ λίγα για τα χιλιάδες στρέμματα δάσους που κάηκαν.
Μάλλον πια όταν πιάνει φωτιά η μέριμνα του κράτους δεν είναι να σωθεί το δάσος αλλά να σωθούν τα όποια σπίτια, αυτό συμπεραίνω.
Ο Βασίλης από την Κρήτη επικοινώνησε με τον MELISSOCOSMO.
Αγανακτισμένος και με το δίκιο του ανάφερε πως...

Αφορμή για το μήνυμα μου είναι η πρόσφατη πυρκαγιά στο μεγαλύτερο πευκόδασος της Κρήτης στο Σελάκανο νομού Λασιθίου που έκαψε χιλιάδες στρέμματα.
Καλός ο Νόμος για την αναδάσωση καμένων εκτάσεων αλλά επειδή η ουσία βρίσκεται στης λεπτομέρειες νομίζω ότι θα έπρεπε να περιλαμβάνει και τα εξής : Απαγόρευση βόσκησης για 50 χρόνια στην συγκεκριμένη περιοχή ώστε να μπορέσουν τα νέα φυτώρια να αναπτυχθούν ( Έτσι και όσοι εκμεταλλεύονται την συγκεκριμένη περιοχή να την βλέπουν σαν κόρη οφθαλμού ) 
Σε περίπτωση που βρίσκετε ο δράστης να αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το κόστος της αναδάσωσης χωρίς δικαίωμα οποιασδήποτε εκμετάλλευσης στην συγκεκριμένη περιοχή και πέριξ αυτής εφόρου ζωής!

Εγώ θα πω ότι  κάποτε πρέπει να αρχίσει μέριμνα για την προστασία των δασών από φωτιές.
Από 10 ευρώ αν έβαζαν όλοι οι μελισσοκόμοι της Κρήτης θα μπορούσαν να υπάρξουν άτομα σε περιπολία για την προστασία του.
Τρία σημαντικά πευκοδάση είχαν απομείνει στην Ελλάδα, το Σελάκανο, της Ευβοίας και της Χαλκιδικής.
Πόσο δύσκολο ήταν να προστατευτούν αυτά επιτέλους;
Όπως οι κυνηγοί έχουν δημιουργήσει την θηροφυλακή για να προστατέψουν το κυνήγι, πόσο δύσκολο είναι οι μελισσοκόμοι να δημιουργήσουν μονάδες πυρασφάλειας για τα πευκοδάση;
Αν θέλετε την γνώμη μου δεν είναι καθόλου δύσκολο.
Αν το θελήσουν η ΟΜΣΕ οι Σύλλογοι και οι Συνεταιρισμοί σε συνεργασία με το κράτος θα μπορούσε να γίνει άμεσα.
Φαίνεται πως δεν το θέλουν όμως, ή πως έχουν σοβαρότερα θέματα να ασχοληθούν.

Προς το παρόν η χώρα μετράει ένα ακόμα καμένο πευκοδάσος, που στην καλύτερη περίπτωση θα κάνει 30-40 χρόνια να επανέλθει.
Λυπάμαι που θα το πω μα οι σημερινοί μελισσοκόμοι της Κρήτης δεν θα προφτάσουν να δουν ξανά το Σελάκανο όπως πριν.

Πάμε όμως να δούμε πως ήταν το Σελάκανο και πως κατάντησε μετά την φωτιά.


Το Σελάκανο αποτελεί ένα από τα ομορφότερα και σπουδαιότερα διασωζόμενα οικοσυστήματα του νησιού, ενταγμένο στο πρόγραμμα Natura 2000, καθώς και ένα σημαντικότατο πευκόδασος για όλη τη Μεσόγειο. Το πευκοδάσος αποτελεί το μεγαλύτερο μελισσοπαραγωγικό τόπο της Κρήτης, ενώ παλιότερα γινόταν ρητινοσυλλογή και υλοτομία.

Φωτογραφίες και πληροφορίες από την Google και το http://www.cretanbeaches.com/





ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ
Ο επίγειος παράδεισος "θρηνεί" 5.000 στρέμματα γης










Δάσος Σελάκανο.
Προλάβαμε να το δούμε κατάφυτο και ολοπράσινο.
Είμαστε οι τελευταίοι Έλληνες που το είδαμε έτσι.
Οι μελισσοκόμοι δεν είχαμε κάνει τίποτα για να το προστατέψουμε.
Ντροπή μας...


MELISSOCOSMOS ελάτε να γνωρίσουμε τον μαγικό κόσμο των μελισσών


          

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Eγκρινω και επαυξανω για τα οσα ενεφερες παραπανω αγαπητε φιλε Βασιλη, και θα ηθελα να προσθεσω ακομα το θεμα της πυρασφαλειας στον δασος, οπου οι σωληνες νερου δεν ειναι δυνατον να ειναι υπεργειοι αλλα υπογειοι ( κοντα στο νου και η γνωση). Ακομα οι πυροσβεστικοι κρουνοι να ειναι σε επαρκεια. Το νερο να εχει συνδεση με το φραγμα που ειναι σχετικα σε κοντινη αποσταση και να υπαρχει παντα επαρκης τροφοδοσια και συνεχης ροη νερου στο δικτυο. ΕΠΙΒΑΛΟΝΤΑΙ και ενοουνται οτι τα μετρα για την βοσκιση και την αναδασωση καθως επισης οι επιβολη των ποινων πρεπει να νομοθετιθουν ( υπαρχει νομοθεσια επ" αυτου ) , αλλα θα πρεπει να εφαρμοζεται ΑΥΣΤΗΡΑ και οχι ποινες με αναστολη οπου τις περισσοτερες φορες οι ιδιοι καταδικασθεντες με μικρες σχετικα με το μεγεθος και την σοβαροτητα της πραξης τους υπανθρωποι,, ξανα επιχειρουν την ιδια καταστροφικη τους πραξη. Οσον αφορα τις περιπολιες μας στο δασος, δεν ειναι δυσκολο να οργανωθουν ομαδες για προστασια του δασους. ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΑΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΚΑΠΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟΙ ΣΥΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΑΝΑΕΧΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΦΩΤΙΕΣ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ!!!! ΠΑΝΟΣ.

Πάνος Θεσ/νίκη είπε...

κρίμα. κρίμα, κρίμα...

είμαστε όμως κατακερματισμένοι, χωρίς συλλογική παιδεία και με άθλιους συλλογικούς φορείς...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...