Translate this page

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Τι συμβαίνει γύρω από τον κλάδο μας; Γιατι τόση φαγωμάρα; Όλη η αλήθεια...


Σήμερα θα σας πω όλη την αλήθεια γύρω από όσα συμβαίνουν σχετικά με τον κλάδο μας.
Θεωρώ ότι όλοι οι ανήσυχοι μελισσοκόμοι θα την εκτιμήσουν και θα προβληματιστούν.
Οι φανατικοί, αυτοί που είναι μπολιασμένοι με το μίσος δεν είναι ανάγκη να την διαβάσουν καν.
Έχουν ήδη την άποψη τους και δεν βλέπουν πέρα από την μύτη τους.
Θα ξεκινήσω με την αυτοκριτική μου.
Κάποιοι με κατηγορούν ότι έκανα κωλοτούμπα και από κριτής του Ντούρα και της ΟΜΣΕ έγινα υποστηρικτής τους.

Βέβαια όλα αυτά δεν είναι έτσι και πηγάζουν από εμπάθεια για το πρόσωπο μου.
Έχουν φτάσει σε σημείο αφού δεν έχουν να μου προσάψουν κάτι άλλο να με κατακρίνουν για τα κιλά μου.
Για τα κιλά μου, που είναι αποτέλεσμα αλληλεπιδράσεων από την αγωγή που παίρνω για να παλέψω την αρρώστια μου.
Τους εύχομαι να μην τους δώσει ο Θεός τέτοιο σταυρό να κουβαλήσουν, και ας τα λένε αυτά για εμένα.

Πάμε λίγο πίσω λοιπόν για να δούμε την αλήθεια.
Πριν λίγα χρόνια με πλησίασαν κάποια άτομα και μου ζήτησαν να στηρίξω τον αγώνα τους για ίδρυση νέας ομοσπονδίας με το όνομα ΕΓΝΑΤΙΑ που θα ιδρυόταν στην Βόρειο Ελλάδα.
Αυτό θα γινόταν ως αντίβαρο στην ΟΜΣΕ που σύμφωνα με αυτούς δεν έκανε σωστά την δουλειά της.
Νέος και ευκολόπιστος εγώ τότε συμφώνησα, ξεκίνησα την υποστήριξη της αντιπολίτευσης της ΟΜΣΕ, και την υποστήριξη δημιουργίας νέας ομοσπονδίας καλύτερης.
Ο καιρός όμως περνούσε και νέα ομοσπονδία δεν έβλεπα, παρα μόνο λόγια.
Μου έλεγαν να κάνω υπομονή και ότι στο συνέδριο της Αλεξανδρουπόλεως θα μπουν οι βάσεις για την ίδρυση νέας ομοσπονδίας.
Όλα αυτά υπάρχουν καταγεγραμμένα στο αρχείο μου, με ονόματα και διευθύνσεις και θα αποτελέσουν δυσάρεστη έκπληξη αν τυχόν θελήσουν να με διαψεύσουν.
Πίσω από όλα αυτά ήταν ερευνητής, με τον οποίο είχα απευθείας επικοινωνία μέσω mail.
Ο ίδιος είχε ζητήσει να μου δοθεί το τηλέφωνο του ώστε να μιλάμε και να μην τα γράφουμε αυτά, μα ευτυχώς εγώ επέμενα στα e-mail με αποτέλεσμα τώρα να έχω μπόλικο υλικό που κάνει τζιζζζζ.

Στο συνέδριο της Αλεξανδρουπόλεως δεν είδα καμία κίνηση για νέα ομοσπονδία και αυτό με θύμωσε πάρα πολύ, ώστε να απειλήσω ότι εγώ θα αλλάξω γραμμή και δεν τα ξαναβάζω με την ομσε.
Όταν επικοινώνησαν μαζί μου και μου είπαν ότι αποφάσισαν να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στον Ντούρα έγινα θηρίο.
Τότε επικοινώνησε μαζί μου ο ερευνητής να με καθησυχάσει ότι όχι μόνο δεν δόθηκε δεύτερη ευκαιρία στον Ντούρα αλλά τελικά μπήκαν οι βάσεις για νέα ομοσπονδία.
Και αυτά είναι καταγεγραμμένα επί λέξη.

Ο καιρός συνέχιζε να περνάει όμως και στο μεταξύ δεν γινόταν τίποτα.
Ζήτησα ξανά εξηγήσεις και η απάντηση που πήρα ράγισε το γυαλί των ανησυχιών μου.
Δεύτερη ομοσπονδία δεν γίνεται να υπάρξει μου είπαν, γιατί και να γίνει δεν θα αναγνωριστεί από το κράτος.
Ο νέος νόμος 4015 όμως αφήνει παράθυρο για ίδρυση περιφερειακών μελισσοκομικών οργανώσεων μια σε καθε περιφέρεια.
Όμως όλες αυτές οι νέες οργανώσεις ακόμα και αν γινόταν πραγματικότητα θα τις συντόνιζε μια κεντρική Ομοσπονδία η οποία θα εξέφραζε τις αποφάσεις τους προς το Υπουργείο ή όπου αλλού χρειαζόταν.
Με λίγα λόγια ο ΟΜΣΕ ξανά προβλεπόταν να υπάρχει και μάλιστα σε αναβαθμισμένο πλαίσιο.

Κάπου εκεί συνειδητοποίησα ότι θα ήταν τουλάχιστον λάθος μου να είμαι απέναντι στην ΟΜΣΕ, η οποία παρουσιάζεται παντοδύναμη και επιβιώσιμη και να υποστηρίζω βλακείες.
Γιατί βλακείες θεώρησα την δημιουργία μελισσοκομικών περιφερειακών οργανώσεων.
Προσπαθούσαν να με πείσουν για την χρησιμότητα του σχεδίου τους λέγοντας μου ότι και όλες αυτές οι οργανώσεις αν δεν δούλευαν, έστω και μια αν παρήγαγε έργο θα ήταν ωφέλιμο.

Εγώ είχα το πικρό παράδειγμα των Μελισσοκομικών Συλλόγων όμως στο μυαλό μου που από τους 60 που έχει η χώρα δουλεύουν μόνο 4-5, οπότε αυτό το σύστημα δεν με εξέφραζε και έκοψα τον ομφάλιο λώρο με δαύτους αλλάζοντας γραμμή.
Η περιπέτεια μου με όλη αυτή την ιστορία με έκανε να πιστεύω ότι αν μπορούσαμε τελικά να αναμορφώσουμε την ΟΜΣΕ από την στιγμή που δεν μας εκφράζει απόλυτα θα ήταν ευκολότερη υπόθεση και ποιο λειτουργική.
Αλλαγή καταστατικού όμως κάνοντας αντιπολίτευση στο ΔΣ ή στον πρόεδρο δεν γίνεται, οπότε άρχισα να μιλάω μαζί τους και συχνά πυκνά να τους εκφράζω τα πιστεύω μου.

Οι ιδέες μου αυτές δεν έχουν αλλάξει ποτέ στα 8 χρόνια λειτουργίας αυτού του Blog.

  • Πιστεύω ότι η έδρα της ΟΜΣΕ πρέπει να παει στην Αθήνα, ώστε να μπορούν δυνητικά όλοι οι πρόεδροι των μελισσοκομικών Συλλόγων της χώρας να έχουν εύκολη πρόσβαση και να μπορούν να διεκδικήσουν την προεδρία.
Επι πλέον είναι λογικό ότι η έδρα πρέπει να είναι κοντά στο κέντρο των αποφάσεων.

  • Πιστεύω ότι η εκλογή του προέδρου της ΟΜΣΕ πρέπει να γίνεται απευθείας από την βάση, δηλαδή από όλους τους μελισσοκόμους της χώρας που έχουν μελισσοκομικό βιβλιάριο.

  • Πιστεύω ότι όλα ξεκινούν και τελειώνουν από την κακή λειτουργία των Μελισσοκομικών Συλλόγων της χώρας, τα εκλεγμένα μέλη των οποίων απαρτίζουν μετά το ΔΣ της ΟΜΣΕ.
Οι Σύλλογοι χρειάζονται επανίδρυση στα πρότυπα των Ευρωπαϊκών κρατών και των Η.ΠΑ.
Για τον σκοπό αυτό θεωρώ ότι πρέπει οι πρόεδροι των Συλλόγων και η ΟΜΣΕ μαζί με σημαντικά πρόσωπα μελισσοκόμων πρέπει να μπουν σε ένα λεωφορείο και να οργώσουν την Ευρώπη ώστε να δουν πως λειτουργούν με επιτυχία εκεί οι Σύλλογοι και να έρθουν μετά εδώ να τους βάλουν σε νέα βάση.
Θυμίζω ότι μέλη Μελισσοκομικών Συλλόγων της Ιταλίας έχουν έρθει κατ επαναληψη στην Ελλάδα να ξεναγηθούν σε μεγάλες μελισσοκομικές μονάδες, και ζήτησαν να συναντήσουν όπως και έγινε ακόμα και εμένα.

  • Πιστεύω ότι για να αναπτυχθεί η Ελληνική μελισσοκομία πρέπει να δουλέψουμε συλλογικά, όμως όχι σε συνεταιριστικό επίπεδο καθώς όλοι οι συνεταιρισμοί της χώρας που γνωρίζω, μελισσοκομικοί ή μη έχουν χρεοκοπήσει.
Πρέπει να δουλέψουμε δηλαδή ώστε να γίνουν πολύ πιο εύκολες οι διαδικασίες εξαγωγής μελιού προς την Ε.Ε και ταυτόχρονα να παλέψουμε ώστε να δυσκολέψουν οι διαδικασίες εισαγωγής μελιού από τρίτες χώρες, όπως η Κίνα, η Τουρκία και η Αργεντινή, ενώ Deal πρώτου βαθμού θα αποτελούσε για τους Έλληνες μελισσοκόμους αν καταφέρναμε ώστε να μην επιτρέπεται το Ελληνικό μέλι να γίνεται μίγματα με άλλα εισαγόμενα, αλλά να πουλιέται αυτούσιο ως αμιγώς Ελληνικό.

Για τις εισαγωγές μελιού με μέλια από χώρες της Ε.Ε επι της ουσίας δεν μπορεί να γίνει τίποτα καθώς για αυτές απορρέουν υποχρεώσεις που έχει υπογράψει η χώρα με βάση την ΚΑΠ την κοινή αγροτική πολιτική δηλαδή όπου εξαρτώνται από αυτές οι επιδοτήσεις που λαμβάνουν οι Έλληνες αγρότες.

Η ενασχόληση μου επι 8 έτη ανάδειξης συνδικαλιστικών θεμάτων στο Blog αλλά και η γνώση μου για εμπόριο, εξαγωγές και εισαγωγές προήλθε από την μόνιμη ενασχόληση μου με τα αγροτικά προϊόντα από 30ετιας με έκανε να μάθω πολλά πράγματα.

Οι θέσεις μου αυτές παραμένουν οι ίδιες.

Σε ότι αφορά την αντιπολίτευση προς την ΟΜΣΕ και τον πρόεδρο Ντούρα.
Αυτή τελικά πηγάζει από την εισήγηση του προς το Υπουργείο να περιοριστούν τα κονδύλια προς την έρευνα και προς την καταπολέμηση της Βαρρόα, και να δοθούν στους μελισσοκόμους για κάλυψη εξόδων από τα πετρέλαια.
Γι αυτό είδαμε για πρώτη φορά οι Έλληνες μελισσοκόμοι να παίρνουν 7 ευρώ επιδότηση ανα κυψέλη και 7% από το πρόγραμμα αντικατάστασης κυψελών.
Ποτέ άλλοτε οι μελισσοκόμοι δεν πήραν τέτοια ποσά, και αυτό έγινε χάριν του προέδρου Ντούρα.

Αν πέρναγε το σχέδιο εξόντωσης της ΟΜΣΕ αυτά τα ποσά θα έκαναν φτερά για τους μελισσοκόμους να το ξέρετε.

Σήμερα χρόνια μετά η κατάσταση παραμένει ίδια και απαράλλακτη.
Από την μια έχουμε την ΟΜΣΕ που είναι αναγνωρισμένη από το κράτος, που την στηρίζει με 80 χιλιάδες ευρώ το χρόνο για να λειτουργεί, η οποία βγάζει και ένα περιοδικό που της αποφέρει άλλα 120 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο.
Έχει όλες τις αρμοδιότητες της μελισσοκομίας επάνω της, εκφράζει το σύνολο των μελισσοκόμων της χώρας και έχει την στήριξη όλων των σημαντικών κεφαλών της μελισσοκομίας, αν δείτε φωτο από τα Ιωάννινα ποιοι πλαισίωναν τον Ντούρα θα καταλάβετε πολλά.

Από την άλλη το χάος.
Κάποιοι γκρινιάζουν για την καρέκλα, ονειρεύονται προεδριλίκια, ακόμα διαδίδουν την ίδρυση νέου φορέα και κατά την άποψη μου έχουν χάσει και το παιχνίδι και την σοβαρότητα τους.

Σε ότι αφορά την θέση του Ξεσφίγγη έχουν πάρει άλλοι για να κάνουν κριτική στην ΟΜΣΕ.

Ο κάθε ένας μπορεί να ιδρύσει έναν σύλλογο φίλων της μέλισσας όμως, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Το να αναγνωριστεί αυτός από το κράτος και να γίνει εκφραστής του συνόλου των μελισσοκόμων ώστε να έχει λόγο στην διαμοίραση των κονδυλίων που αφορούν την μελισσοκομία απέχει ένα εκατομμύριο έτη φωτός μακριά.

Η ΟΜΣΕ πάλευε από την δεκαετία του 1950 για να το καταφέρει αυτό.
Η δημιουργία μιας οργάνωσης ανα περιφέρεια αναγνωρισμένης από το κράτος θα προϋπόθετε να την χρηματοδοτεί και με 80 χιλιάρικα τον χρόνο για να μπορεί αυτή να λειτουργεί.
Βάλτε 13 περιφέρειες από 80 χιλιάρικα έκαστη να δείτε πόσο κοστίζουν αυτά τα σχέδια όμως.
Αυτά τα χρήματα δεν προβλέπονται λοιπόν τουλάχιστον με την υπάρχουσα ΚΑΠ που λήγει το 2021.
Το 2021 μπορούμε να μιλήσουμε, αλλά υπάρχει ένα μικρο πλην όμως αξεπέραστο προβληματάκι.
Τα κονδύλια για την στήριξη των μελισσοκομικών περιφερειακών οργανώσεων ή θα πρέπει να βρεθούν από τον κορβανά των Αγροτικών επιδοτήσεων, να τα πάρουν από τους αγρότες και να τα δώσουν σε εμάς δηλαδή, πράγμα ουτοπικό που δεν θα γίνει, ή πρέπει να τα κόψουν από τις επιδοτήσεις που παίρνουν οι μελισσοκόμοι για πετρέλαια και επιδότηση κυψελών και να πάνε σε αυτές τις οργανώσεις.
Αν υποθέσουμε ότι συμβαίνει το δεύτερο τότε θα ξεσηκωθούν όλοι οι επαγγελματίες μελισσοκόμοι, αυτό είναι αυτονόητο νομίζω.

Πάμε τώρα και στα της Ομσε.
Πριν λίγες ημέρες ένας νέος μελισσοκόμος κάτοχος 10 μελισσιών που πιστεύει τις βλακείες των άλλων, μου λεει εγώ ως νέος μελισσοκόμος τι μπορεί να περιμένω από τον Ντούρα;
Ξεκαθαρίζω.
Τίποτα δεν μπορεί να περιμένεις.
Ούτε εσύ ούτε κανένας ερασιτέχνης μελισσοκόμος, ούτε η ομάδα που φέρεται ότι θέλει να κάνει ΜΚΟ φίλων της μέλισσας.
Για έναν απλούστατο λόγο.

Και οι ερασιτέχνες μελισσοκόμοι, και όσοι έχουν έως 100 μελίσσια, και η ομάδα που θέλει να κάνει ΜΚΟ, παράγουν μέλι και το διαθέτουν μόνοι τους στην λιανική καθορίζοντας το κέρδος τους μόνοι τους.
Δικαίωμα για επιδότηση πετρελαίου έχουν όσοι κατέχουν ως 120 μελίσσια οπότε εσάς τους μικρούς, ότι κι αν κάνει ο Ντούρας δεν σας αγγίζει.
Κατέβασε όμως τον αριθμό των μελισσιών στα 120 από 150 που ήταν ως όριο για τα πετρέλαια, και ανέβασε την επιδότηση στα 7 ευρώ ανα κυψέλη, και στην αντικατάσταση κυψελών το πήγε στο 7%.
Οι κινήσεις του αυτές αν και ήταν πολύ ευνοϊκές για τους Έλληνες μελισσοκόμους δεν βρήκαν την ανάλογη απήχηση εξαιτίας την σφοδρής κριτικής που του ασκείται από την αντίθετη πλευρά λόγω που μείωσε τα κονδύλια της έρευνας.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ.

Ας δούμε και την τιμή του μελιού.
Ζούμε σε μια καπιταλιστική χώρα αποδεχόμενοι το σύστημα αυτό ανέκαθεν μετά την απελευθέρωση του Ελληνικού κράτους.
Ο καπιταλισμός πρεσβεύει ελεύθερο εμπόριο με τιμές που θα καθορίζονται με βάση την προσφορά και την ζήτηση.
Το κράτος απαγορεύεται να βγάλει κατώτατες τιμές στα αγροτικά προϊόντα, ή τουλάχιστον δεν υπάρχει τέτοιο νομικό πλαίσιο, και όσο και αν το ζητούν οι αγρότες δεκαετίες τώρα αυτό το αίτημα δεν γίνεται δεκτό από το Υπουργείο.
Αρα ο Ντούρας δεν έχει καμία αρμοδιότητα ως προς την τιμή του μελιού, ούτε αυτός ούτε το Υπουργείο.
Είπαμε ότι η τιμή καθορίζεται με βάση την προσφορά και την ζήτηση.
Η προσφορά, δηλαδή η παραγωγή μελιού ανα έτος της Ελλάδας είναι κοντά στους 20 χιλιάδες τόννους τον χρόνο.
Δυστυχώς η ζήτηση του μελιού είναι πολύ μικρή σε σχέση με την προσφορά, και είναι πολύ μικρή επειδή στον χώρο δραστηριοποιείται μόνο ένας άντε το πολύ δυο έμποροι οι οποίοι δεν μπορούν να απορροφήσουν όλη αυτή την ποσότητα και έτσι η τιμή του προϊόντος είναι πολύ χαμηλή.

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα.
Έχω πει ότι έχω στην κατοχή μου πολλά στρέμματα βρώσιμες ελιές καλαμών.
Ξέρετε πόσοι έμποροι και πόσες Ενώσεις υπάρχουν που κάθε μέρα με παίρνουν τηλέφωνο και μου κάνουν προσφορές για να πάω σε αυτούς την παραγωγή μου;
Αυτό είναι που λείπει σήμερα από την Ελληνική μελισσοκομία για να μπορέσει αυτή να εκτοξευτεί.
Λείπει το εμπόριο, λοιπόν και αυτό είναι ένα το κρατούμενο.
Το δεύτερο λέγεται ΚΑΠ και υποχρέωση της χώρας για εισαγωγές.
Η Ε.Ε λέει στην χώρα, ότι για όλα τα αγροτικά σου προϊόντα, στην περίπτωση μας μέλι θα καλύπτεις τις ανάγκες σου στο 50% ενώ το άλλο 50% θα το καλύπτεις κάνοντας εισαγωγές είτε από χώρες της Ε.Ε είτε από χώρες με προβλήματα για να στηριχτούν.
Για να μην αντιδρούν οι αγρότες από αυτό το μέτρο τους δίδονται επιδοτήσεις.
Επιπλέον αν η χώρα έχει πλεόνασμα προϊόντων τότε μπορεί να τα εξάγει.

Στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι σύνθετο.
Από την μια οι εισαγωγές έχουν παει σε άλλο επίπεδο και γίνονται και οι λεγόμενες ελληνοποιήσεις, ενώ οι εξαγωγές βαλτώνουν στην γραφειοκρατία.
Ας πούμε αν κάποιος θελήσει να εξάγει μέλι πεύκου, θα του ζητήσουν ανάλυση μελιού που να έχει γυρεόκοκκους πεύκου μέσα, άσχετα αν το πεύκο δεν έχει γυρρεόκκους αφού αυτό είναι μελίτωμα.
Πιασ τ αβγό και κούρευτο δηλαδή.

Αν θέλουμε να δούμε καλύτερες ημέρες στην μελισσοκομία πρέπει η ομοσπονδία να δώσει αυτές τις τρεις μάχες.
  1. Να παλέψει για μηχανισμούς κατά των Ελληνοποιήσεων των μελιών.
  2.  Να κινηθεί έτσι ώστε να φέρει εμπόριο στον χώρο.
  3.  Και να προσπαθήσει να βελτιώσει τις εξαγωγικές διαδικασίες ώστε να φεύγει το μέλι μας στο εξωτερικό.
Είμαι σίγουρος ότι η ποιότητα του Ελληνικού μελιού θα κερδίσει τους ξένους όταν το δοκιμάσουν, όπως τους κερδίζουν άλλωστε όλα μας τα προϊόντα.
Έχουμε το καλύτερο και ακριβότερο λάδι του κόσμου, έχουμε τις ποιο ποιοτικές και ποιο ακριβές ποικιλίες βρώσιμων ελιών, έχουμε εξαιρετική ποιότητα τυριών, εξαιρετική ποιότητα ψαριών και τόσα άλλα.
Χρειαζόμαστε εμπόριο λοιπόν το συντομότερο.

Θα μου πει κάποιος το αυτονόητο, ότι ίσως έχω λάθος και πως αυτά δεν τα βλέπουν ή δεν τα λένε τόσοι άλλοι ή και η ΟΜΣΕ ακόμα.
Θα απαντήσω σε αυτό και θα πω ότι έχουμε ότι αξίζουμε.
Στους Μελισσοκομικούς μας Συλλόγους εμείς οι ίδιοι ψηφίζουμε μη επαγγελματίες μελισσοκόμους ή εταιροεπαγγελματίες.
Εκλέγουμε συνταξιούχους, καθηγητές, δασκάλους, δημοσίους υπαλλήλους, ερασιτέχνες, οι οποίοι μετά ως ψηφισμένοι γίνονται αντιπρόσωποι και ΔΣ της ΟΜΣΕ.
Και ενώ εμείς τους έχουμε ψηφίσει διαμαρτυρόμαστε ότι η ΟΜΣΕ δεν δουλεύει.
Αμ πως να δουλέψει όταν την στελεχώνουμε με άτομα που είτε δεν γνωρίζουν τα προβλήματα, είτε τα συμφέροντα τους είναι διαφορετικά σε σχέση με αυτά των επαγγελματιών μελισσοκόμων;
Πόσοι έχετε διαβάσει την ΚΑΠ;
Πόσοι γνωρίζεται τις υποχρεώσεις που έχει η χώρα για αδασμολόγητες εισαγωγές μελιού κάθε χρόνο;

Ερώτηση έχω.
Σε αυτούς που θέλουν να κάνουν ΜΚΟ.
Σε τι μπορεί να βοηθήσει την μελισσοκομία αυτή η κίνηση, αν υποθέσουμε ότι στεφτεί με επιτυχία;
Αν αύριο παίρνατε την ΟΜΣΕ στα χέρια σας και αυξάνετε τα κονδύλια στην έρευνα, πως θα δικαιολογούσατε την μείωση της επιδότησης πετρελαίου στους μελισσοκόμους;
Γιατί κάνετε τυφλή κριτική χωρίς να λέτε ούτε μια νέα πρόταση, ούτε μια νέα ιδέα για να παει καλύτερα ο κλάδος;
Γιατί να πληρώνουμε για έρευνα όταν αυτή δεν έχει αποτέλεσμα;

Σε ότι με αφορά.
Εξακολουθώ να είμαι απογοητευμένος από την λειτουργία των Μελισσοκομικών μας Συλλόγων.
Θεωρώ ότι τα προβληματά μας προέρχονται από εκεί.
Πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς, μετά οι Σύλλογοι, και μετά να στείλουμε ποιο ικανά στελέχη στην ΟΜΣΕ για να μπορεί και αυτή να καταφέρνει περισσότερα.

Με την ίδια συνταγή, με ανίκανα στελέχη, και με την ερευνητική κοινότητα να δένει και να λύνει, αλλαγή δεν μπορεί να γίνει, πόσο δε μάλλον να έρθουν και καλύτερες μέρες.
Μην κάνετε όνειρα τρελά...



Στηρίξτε τον Melissocosmo κάνοντας like στην σελίδα του...




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...