Translate this page

Τρίτη, 2 Ιανουαρίου 2018

Αυτή είναι η δουλειά των ταινιών οξαλικού οξέως του Σιδέρη Τσιμίνη VIDEO


Με την άδεια του Παναγιώτη Μουσουρα από την Ζάκυνθο και το http://toxrysomeli.blogspot.gr/ δανείζομαι το βίντεο που ανέβασε στο Youtube με την δοκιμή που έκανε στις ταινίες οξαλικού οξέως με γλυκερίνη του Σιδέρη Τσιμίνη.
Στο βίντεο επιβεβαιώνεται η καλή φήμη των ταινιών που λέει ότι οι ταινίες όχι μόνο δεν επηρεάζουν τον γόνο και την βασίλισσα αλλά παρατηρείται το φαινόμενο ότι οι βασίλισσες προτιμούν να γεννούν κάτω από την επιφάνεια που καλύπτουν οι ταινίες.
Και επίσης επιβεβαιώνεται ότι οι μέλισσες δεν τρώνε τις ταινίες με το οξαλικό οξύ και είναι φυσικό να μην τις τρώνε αφού σε αυτές δεν υπάρχει ίχνος ζάχαρης και είναι και όξινες εξάλλου από το οξαλικό οξύ.
Επίσης στο βίντεο βλέπουμε να πέφτει βαρρόα επι πολλές ημέρες μετά την χρήση των ταινιών.
Θυμίζω ότι οι ταινίες σύμφωνα με τον Τσιμίνη έχουν διάρκεια 40 ημερών, και έτσι υπερκαλύπτουν τον κύκλο της γέννας της βασίλισσας ακόμα και όταν τα μελίσσια έχουν γόνο.
Σε λίγες ημέρες θα μπουν και οι δικές μας ταινίες στα μελίσσια μας και θα δείτε και από εκεί σχετικό βίντεο.



Είναι πραγματικά ένας θρίαμβος για την μελισσοκομία αυτό που συμβαίνει με αυτές τις ταινίες.
Πρέπει να πω ότι ο Σιδέρης Τσιμίνης στηρίχτηκε στην συνταγή των Αργεντινών ερευνητών και κυκλοφόρησε τις ταινίες αυτές πολύ πριν οι Έλληνες ερευνητές ανακαλύψουν την Αμερική...
Βλέπουμε δηλαδή για μια ακόμα φορά οι μελισσοκόμοι της Ελλάδας να προηγούνται των Ελλήνων ερευνητών σε ότι αφορά τον έλεγχο της βαρρόα.
Την αρχή είχε κάνει το 1978 ο Γ. Σουάνης από την Θεσσαλονίκη όταν ανακάλυψε ότι η σκόνη ενός ακαρεοκτόνου σε συγκεκριμένη αναλογία αναμεμιγμένη με πούδρα γύψου είχαν εκπληκτικά αποτελέσματα κατά της βαρρόα χωρίς να υπάρχουν ανεπιθύμητες ενέργειες στον γόνο στις μέλισσες ή στο μέλι.
Με την ανακάλυψη του κοινοποίησε τα αποτελέσματα στους Έλληνες ερευνητές οι οποίοι απέρριψαν την συνταγή του θεωρώντας ότι πρέπει να γίνουν έρευνες.
3 χρόνια αργότερα το 1981 η Ελληνική Μελισσοκομία ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ ολοσχερώς από την βαρρόα.
Μόνο τότε άρχισαν να εφαρμόζουν μαζικά την μέθοδο του Γ. Σουάνη και την επόμενη χρονιά άρχισαν οι μελισσοκόμοι να στέκονται στα πόδια τους και οι ερευνητές να υποστηρίζουν αυτή την μεθοδολογία.
Απο το 1978 που ο Γ. Σουάνης επινόησε την μέθοδο έως το 1982 που επιτέλους διαδόθηκε η μέθοδος πέρασαν ολόκληρα 4 χρόνια, με αποτέλεσμα να χαθεί μεγάλο μέρος της παραγωγής και έτσι να έρθουν στην χώρα οι πρώτες εισαγωγές μελιού.
Όλα αυτά τα έχω καταγεγραμμένα από μελισσοκομικά περιοδικά της εποχής και δεν σηκώνουν αμφισβητήσεως.

Δυστυχώς για μια ακόμα φορά διαπιστώνω ότι γίνεται επίθεση στον Τσιμίνη για τις ταινίες του παρότι η αποτελεσματικότητα τους είναι αδιαμφισβήτητη.
Υπάρχει και το παράδοξο ενώ οι Έλληνες ερευνητές πρότειναν στο συνέδριο τους τις ταινίες, τώρα να εναντιώνονται.
Όμως το έργο αυτό το έχουμε ξαναδεί και προχωράμε μόνοι μας μπροστά.

Δείτε το βίντεο




Στηρίξτε τον Melissocosmo κάνοντας like στην σελίδα του...




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...