Κοινοποίησε αυτό το άρθρο

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

Κύριε ερευνητά τι έγινε στα Δερβενάκια;;;


Ας πάμε λίγο πίσω να διαβάσουμε ιστορία γιατί αυτή επαναλαμβάνεται συνήθως...

Η Μάχη των Δερβενακίων, γνωστή και ως Σφαγή του Δράμαλη, ήταν μία από τις σημαντικότερες μάχες που πραγματοποιήθηκαν κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες και μεγάλη καταστροφή των οθωμανικών δυνάμεων υπό τον αρχιστράτηγο Μαχμούτ πασά Δράμαλη. Η μάχη αυτή δόθηκε στις 26 Ιουλίου 1822, σε δύο από τα τέσσερα μικρά ορεινά περάσματα (δερβενάκια), μεταξύ Κορίνθου και κοιλάδας Άργους, εξ ου και η ονομασία της.

Για να μην σας κουράζω στα Δερβενάκια καταστράφηκε ο Τουρκικός στρατός ολοκληρωτικά.
Τόσο που ο Σουλτάνος αναγκάστηκε να ζητήσει από την Αίγυπτο στρατό για να καταστείλει την Ελληνική Επανάσταση από όπου ήρθε ο Ιμπραήμ που θα έπαιρνε ως αντίτιμο την Κρήτη αν τα κατάφερνε.



Γιατί τα λέω όλα αυτά όμως;
Μα γιατί εδώ και λίγο καιρό οι Έλληνες μελισσοκόμοι δίνουν την τελευταία μάχη, αυτή που θα κρίνει το μέλλον της Ελληνικής Μελισσοκομίας τα επόμενα 50 χρόνια.
Η μάχη αυτή λυπάμαι που το λέω είναι απέναντι στην Μελισσοκομική Ερευνητική κοινότητα.
Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να τους βάλουμε ξανά μέσα στο καβούκι τους και να ασχοληθούν με την έρευνα όπως θα έπρεπε.

Γιατί κακά τα ψέματα, και με δική μας ευθύνη οι Έλληνες ερευνητές παράτησαν την έρευνα, και άρχισαν να ασχολούνται, με μελισσοκομικά σεμινάρια, με άρθρα σε μελισσοκομικά περιοδικά, με συνδικαλιστικά θέματα, και με χίλιες δυο δραστηριότητες που δεν άπτονται στην δικαιοδοσία τους.

Αυτό εδώ το Blog επί 9 χρόνια τα βροντοφωνάζει αυτά, και εισέπραξε φοβερό τίμημα πίεσης και bullying από τους ερευνητές και τους υποστηρικτές τους.
Και είναι αυτονόητο ότι η ερευνητική κοινότητα και υποστηρικτές έχει και δύναμη.
Ασφαλώς και το Blog έχει κόσμο, υποστηρικτές και δύναμη και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να στραπατσαριστούμε και οι δυο πλευρές χωρίς να υπάρχει νικητής από καμία πλευρά.

Αυτό άλλαξε όμως καθώς τελευταία λόγω αδέξιων χειρισμών από την πλευρά των ερευνητών κατάφεραν και έφεραν μεγάλη μερίδα μελισσοκόμων εναντίων τους.
Και επειδή έμειναν από εφεδρείες αναγκάστηκαν να ζητήσουν βοήθεια από άλλη μερίδα μελισσοκόμων που τους υποστηρίζει με αποτέλεσμα να γίνουμε όλοι με όλους κουλουβάχατα.

Και λέω εγώ τώρα, ο φτωχός πλην τίμιος μελισσοκόμος Ξεσφίγγης...
Πόσο όμορφα θα ήταν τα πράγματα, αν οι ερευνητές έκαναν έρευνα, και εμείς όλοι οι μελισσοκόμοι μονοιασμένοι κοιτάζαμε τα του οίκου μας;
Και ναι θα μπορούσε αυτός ο οίκος να είναι η ΟΜΣΕ την οποία θα μπορούμε να αναμορφώσουμε εκ βάθρων.
Και να είστε σίγουροι όλοι ότι ο πρόεδρος Ντούρας δεν θα ήταν εμπόδιο αν δεν φοβόταν ότι η ομοσπονδία μπορεί να καταλήξει στους ερευνητές.
Θα ήταν μαζί μας θέλω να πιστεύω γιατί και αυτός μελισσοκόμος είναι και θα βοηθούσε στην αναδιοργάνωση.

Θλίβομαι όταν διαβάζω κατάπτυστα άρθρα από μορφωμένους ερευνητές σε μελισσοκομικά περιοδικά που στρέφονται εναντίον μελισσοκόμων αποκαλώντας τους ως ΕΙΔΙΚΟΥΣ.
Αλήθεια λίγος σεβασμός από τον μέσο ερευνητή στον απλό μελισσοκόμο που αγωνίζεται έχοντας γίνει φακίρης από τα πολλά τσιμπήματα, και που από το περίσσευμα των ψίχουλων του γεμίζει και η ερευνητική κοινότητα την κοιλιά της.
Γιατί δίχως τους μελισσοκόμους τώρα θα πωλούσατε λιπάσματα ας μην το ξεχνάτε και αυτό.

Και ναι μπορεί κάποιος να μου πει καλά βρε φίλε, εσύ σέβεσαι την ερευνητική κοινότητα και ζητάς να σε σεβαστεί και αυτή;

Θα έλεγα όχι.
Πλην όμως εγώ και ο κάθε μελισσοκόμος μπορεί να είμαι και αμόρφωτος, κάτι που μπορεί να μου δώσει και κάποιο ελαφρυντικό.
Αν ένας άνθρωπος, π.χ καθηγητής Πανεπιστημίου, ή δεν ξέρω τι τίτλο φέρει η κυρία Σοφία που είναι μορφωμένη γράφει τέτοια άρθρα, τότε τι πρέπει να γράψω εγώ ο αμόρφωτος;
Και θέλω να πω και κάτι έτσι για την τιμή των όπλων.
Η κυρία Σοφία έκανε λόγο για ειδικούς που βγάζουν πορίσματα για τις μελιτοεκκρίσεις μέσα από το διαδίκτυο στο περιοδικό ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ.
Αντέδρασε ο Μόσχος και στόλισε την ερευνητική κοινότητα μέσα από την ομάδα των Δασκάλων.

Και ως απάντηση η κυρία Σοφία μεταξύ άλλων έγραψε...

Δυστυχώς αυτά τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης είναι τόσο «γρήγορα» που δεν δίνουν στον άνθρωπο τον χρόνο να σκεφτεί. Πατάει ένα γράμμα στο πληκτρολόγιο και αυτό γίνεται viral. Μολύνει με την απόλυτη ταχύτητα του ιού εκατοντάδες ή χιλιάδες ανθρώπους, μόνο με ένα κλικ. Πια δεν μπορείς να το πάρεις πίσω. Γι’ αυτό άλλωστε αποτελεί το κατ’ εξοχήν «όπλο» για την χειραγώγηση των κοινωνιών.

(...) Φίλοι και συνεργάτες μου έστειλαν κάποιες σελίδες από το facebook, (εγώ δεν έχω σχέση με το άθλημα) 

Κυρία Σοφία μας, πως έχετε την παραπάνω άποψη ότι όλα γίνονται για τα κλικ και την δόξα αν εσείς δεν έχετε σχέση με το άθλημα;
Γιατί αν όλα αυτά σας τα μεταφέρουν φίλοι και συνεργάτες και σχηματίσατε αυτή την εικόνα χωρίς να διαβάσετε με τα ίδια σας τα μάτια όσα λέγονται και γράφονται στο διαδίκτυο και στο Facebook τότε είσαστε λάθος.

Λοιπόν δεν θα κρυφτώ πίσω από το δάχτυλο μου.
Με τον Μόσχο μιλάμε, και ναι με ενημέρωσε για το εν λόγω κατάπτυστο άρθρο.
Αφού του είπα την γνώμη μου, ότι φίλε μου αφού τους έκανες μάγκες, αφού τους εξύψωσες και τους θεοποίησες στα μάτια του κόσμου καλά να σου κάνουν, παρόλα αυτά δεν μπορώ να μην παραδεχτώ το δίκιο του Μόσχου.
Γιατί δουλειά των ερευνητών είναι να κάνουν έρευνα, και δουλειά των μελισσοκόμων και των Μελισσοκομικών Συλλόγων είναι να μιλάμε και να αναλύουμε τις έρευνες που προκύπτουν όπως και οι παλιοί να μεταφέρουν την γνώση τους στους νεότερους μέσα από συζητήσεις, συγκεντρώσεις ή και σεμινάρια.
Έτσι γίνεται στο εξωτερικό, αυτά μας μεταφέρουν οι ομογενείς και οι ξένοι συνάδελφοι ότι γίνεται παραέξω και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε και εδώ.
Μέσα από το διαδίκτυο, τα blogs, τις ομάδες του Facebook βάζουμε τις βάσεις για αυτό που θα γίνει αύριο.
Γιατί αύριο, όπως και στο εξωτερικό έτσι και στην Ελλάδα οι μελισσοκόμοι μέσω των Μελισσοκομικών Συλλόγων θα συγκεντρώνονται τακτικά και θα μιλάνε.
Σήμερα μιλάμε μέσα από το διαδίκτυο, ενώ αύριο θα μιλάμε μέσα σε αίθουσες συλλογικά.

Γι αυτό είπα ότι αυτή η μάχη θα είναι η τελευταία και μέσα από αυτή θα πορευτεί η μελισσοκομία στα επόμενα 50 χρόνια.
Δίνουμε τη δίκαιη μάχη του να σας κλείσουμε στα εργαστήρια σας να κάνετε έρευνες.
Τα αποτελέσματα των οποίων θα παρουσιάζονται στα συνέδρια.
Και όχι να κάνετε συνέδρια και να μιλάτε για τα συνδικαλιστικά μας, ή για τις έρευνες ξένων ερευνητών.
Και όταν κάνετε έρευνα θέλουμε να έχουμε το δικαίωμα να μαζέψουμε τα μέλη του Συλλόγου μας και να τους πούμε ότι η Σοφία ανακάλυψε αυτό, ή ο Ανδρέας βρήκε εκείνο στην έρευνα του.
Είναι δικαίωμα μας μέσα από τους Συλλόγους μας να συγκεντρωνόμαστε και να συζητάμε, να ακούμε τους παλιούς και να ανταλλάσσουμε απόψεις.

Αν θέλουμε περαιτέρω εξηγήσεις, μπορεί να σας ζητήσουμε να μας τιμήσατε και με την παρουσία σας διακόπτοντας για λίγο την δουλειά σας, αλλά μέχρι εκεί.

Ο ερευνητής δεν έχει καμιά δουλειά να είναι μονίμως σε εμπόλεμη κατάσταση με τους συνδικαλιστές μας, και είναι αίσχος να μαζεύει τους Μελισσοκομικούς Συλλόγους π.χ στο Πανεπιστήμιο ή οπουδήποτε αλλού αν έχει γίνει.

Δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε αυτό τον πόλεμο, καθώς τότε θα λειτουργούμε στα πρότυπα της Ζιμπάμπουε.
Θα κερδίσουμε και θα πάει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του ή καλύτερα στο πόστο του.

Και είναι άδικο, να τα βάζετε με έναν άνθρωπο σαν τον Μόσχο που είναι μεγαλύτερος σας και σας έχει βοηθήσει να γράψετε βιβλία, χωρίς να παραβλέπω το γεγονός ότι με τον όρο ΕΙΔΙΚΟΥΣ μπορεί να υπονοείτε οποιονδήποτε γράφει στο διαδίκτυο ακόμα και εμένα.

Θέλω να αναφερθώ και στους νέους ερευνητές.
Σε αυτούς που παραλαμβάνουν τα ηνία.
Και να τους πω να μην ακολουθήσουν αυτό τον δρόμο, το συμφέρον σας δεν είναι με το παλιό, αλλά με το νέο.
Ούτε μπορείτε σήμερα να είστε με το παλιό και αύριο με το νέο όμως.
Αν μας βάζετε τρικλοποδιές σήμερα, πως θα σας εμπιστευτούμε αύριο;

Προτείνω να καθίσουμε να συνεννοηθούμε όλοι μαζί ώστε να γίνουμε μια καλοκουρδισμένη μηχανή που δουλεύει για το κοινό καλό για την Ελληνική Μελισσοκομία.
Σαφώς εννοώ για συνεννόηση άνευ όρων.
Εσύ είσαι ερευνητής κάνεις έρευνα χωρίς άλλα λόγια, και την έρευνα σου την περιμένω όπως το πουλί περιμένει τροφή από τους γονείς του με το στόμα ανοικτό.
Αν δεν με ταΐσεις θα αρχίσω να τσιρίζω.
Εγώ είμαι μελισσοκόμος θα κοιτάξω τη δουλειά μου και τον Σύλλογο μου.
Και ο Σύλλογος μου θα κοιτάξει τα συνδικαλιστικά και την ΟΜΣΕ.
Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.
Με το να τρωγόμαστε δεν βγαίνει άκρη.
Πιάστε και κάντε την δουλειά σας, να κάνουμε και εμείς την δική μας.

Δεν υπάρχει προηγούμενο παράδειγμα σε αυτό που προσπαθείτε να κάνετε.
Σε ποια χώρα του κόσμου οι ερευνητές στρέφονται κατά των μελισσοκόμων και κατά των συνδικαλιστών τους;
Αντί να σπαταλάτε τον χρόνο σας με ίντριγκες και άρθρα σε περιοδικά που δεν προσφέρουν τίποτα, (γιατί αυτό το άρθρο δεν πρόσφερε τίποτα στον αναγνώστη) δουλέψτε και δώστε μας γνώση που τόσο την έχουμε ανάγκη.

Αν παρόλα αυτά συνεχίσετε και τραβήξετε τον δρόμο των μουτζαχεντίν, τότε μετά βεβαιότητας πληροφορώ πάντες ότι ο δρόμος αυτός περνάει μέσα από Δερβενάκια!!!
Ξέρετε πολύ καλά τι έγινε εκεί...

Melissocosmos



Στηρίξτε τον Melissocosmo κάνοντας like στην σελίδα του...




Κοινοποίησε αυτό το άρθρο