Γιατί απαγορεύτηκε το Φουμιντίλ από την Ευρωπαϊκή μελισσοκομία - MELISSOCOSMOS

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2020

Γιατί απαγορεύτηκε το Φουμιντίλ από την Ευρωπαϊκή μελισσοκομία


Φουμιντίλ γνωστό και ως Fumagilin-B

Σύμφωνα με το wikipedia
Η φουμαγιλλίνη είναι ένα σύνθετο αντιβιοτικό βιομόριο και χρησιμοποιείται ως αντιμικροβιακός παράγοντας. Απομονώθηκε το 1949 από τον μικροβιακό οργανισμό Aspergillus fumigatus
Χρησιμοποιήθηκε αρχικά κατά των μολυσματικών παρασίτων μικροσποριδίων Nosema apis στις μέλισσες.



Στον άνθρωπο
Η φουμαγιλλίνη έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία της μικροσποριδοποίησης .


Η φουμαγιλλίνη μπορεί να δεσμεύσει το σχηματισμό αιμοφόρων αγγείων με δέσμευση σε ένα ένζυμο μεθειονίνη αμινοπεπτιδάσης 2 και γι 'αυτό το λόγο η ένωση, μαζί με ημισυνθετικά παράγωγα, διερευνάται ως αναστολέας αγγειογένεσης στη θεραπεία του καρκίνου.

Το αντιβιοτικό Φουμιντίλ λοιπόν έχει χρησιμοποιηθεί επί πολλά χρόνια στην μελισσοκομία και στην Ελλάδα για την ασθένεια της Νοζεμίασης.
Έρευνες έδειξαν ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για ανθρωπινή χρήση, για εντερικές ασθένειες αλλά και για να βοηθήσει στην θεραπεία του καρκίνου.
Ακριβώς γι αυτό απαγορεύτηκε η χρήση του στην μελισσοκομία.
Ώστε να μην περνούν υπολείμματα στο μέλι και να καταναλώνονται από τον άνθρωπο σε μικρές ποσότητες μέσω του μελιού για να μην αποκτούν ανόσια τα μικρόβια.
Η επιστήμη έκρινε ότι ίσως το χρειαστεί για χρήση στον άνθρωπο κάτι που αν γίνει δεν θα δούλευε εφόσον ο άνθρωπος θα το είχε ήδη σε μικροποσότητες στον οργανισμό του μέσω του μελιού και τα μικρόβια θα είχαν αποκτήσει ανθεκτικότητα στην ουσία, αφού οι μικρές δόσεις που ανιχνεύονται στο μέλι δεν είναι σε θέση να τα σκοτώσουν.

Γι αυτό κόπηκε.
Όχι γιατί τα κατάλοιπα του κάνουν κακό στο άνθρωπο, αφού μιλάμε για μικρές ποσότητες ελάχιστες, αλλά γιατί κάνει τα ανθρώπινα μικρόβια να είναι ποιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.

Στο μέλι ανιχνεύεται πάρα πολύ εύκολα.
Μένει στις κερήθρες έως 3 χρόνια, με αποτέλεσμα αν πας να πουλήσεις μέλι στον έμπορο και στο περάσει χημείο να ανιχνεύεται και να στο κρίνουν ακατάλληλο ακόμα και αν είχες βάλει φουμιντίλ πριν 3 χρόνια.

Αν βάζεις φουμιντίλ όμως και πουλάς το μέλι στην λιανική ασφαλώς κανείς δεν μπορεί να το αντιληφθεί.
Πόσο ηθικό είναι άραγε να χρησιμοποιώ στην μελισσοκομία ένα αντιβιοτικό, και όταν αρρωστήσει με εντερικά ένας πελάτης μου που καταναλώνει το μέλι μου, να μην μπορεί να θεραπευθεί εύκολα εξαιτίας της δικής μου αμέλειας;

Δεν είναι καθόλου ηθικό αυτό φίλοι μου.

Από την άλλη όμως το Φουμιντίλ επιτρέπεται κανονικά και στην Αμερική και στον Καναδά, ίσως και σε άλλες χώρες.
Τότε επικρατεί σύγχυση και οι μελισσοκόμοι από τον υπόλοιπο κόσμο διαμαρτύρονται ίσως και δίκαια για αυτή την διάκριση.

Πρέπει να θυμόμαστε όμως κάτι.

Σε αυτές τις χώρες η αντιμετώπιση της φύσης είναι εντελώς διαφορετική.
Εκεί επιτρέπεται η καλλιέργεια ακόμα και μεταλλαγμένων φυτών με τα γνωστά αποτελέσματα της κατάρρευσης των πληθυσμών των μελισσών.


Όταν λοιπόν εμείς οι Ευρωπαίοι μελισσοκόμοι κάνουμε αγώνες και δίνουμε μάχες κατά των μεταλλαγμένων ώστε να μην βλαφτούν οι μέλισσες και να μην προκύψει ανισορροπία στην φύση, δεν θα έπρεπε να κάνουμε το ίδιο να δίνουμε αγώνα κατά των απαγορευμένων αντιβιοτικών ώστε να μην βλάπτουμε τον ασθενή συνάνθρωπο μας;


Ως μελισσοκόμος δεν είμαι καθόλου επιθετικός με συναδέλφους που ψάχνουν να βρουν το Φουμιντίλ.
Καταλαβαίνω την αγωνία τους όταν βλέπουν τα μελίσσια τους άρρωστα.
Σήμερα όμως υπάρχουν βιολογικά σκευάσματα που βοηθούν κατά της νοζεμίασης χωρίς να επηρεάζουν τον άνθρωπο.
Και θέλω να είμαι ειλικρινής και θα πω ότι κανένα δεν λειτουργεί τόσο καλά όσο το φουμιντίλ.
Όμως βοηθούν τα μελίσσια να επιβιώσουν έστω και με απώλειες, πάντως επιβιώνουν.

Όσα χρόνια ασκώ μελισσοκομία σας δίνω τον λόγο της τιμής μου ότι ποτέ δεν έχω χρησιμοποιήσει αντιβιοτικό κανενός είδους.
Και όμως ποτέ δεν έμεινα χωρίς μελίσσια.
Άρα λοιπόν έχουμε εναλλακτικές.

Χρειαζόμαστε προετοιμασία από το φθινόπωρο με τα βιολογικά όπλα που έχουμε, αλλά τελικά οι μέλισσες μας θα επιβιώσουν.

Αν θέλουμε όμως να επιμένουμε στο φουμιντίλ τότε έχουμε επιλέξει νομίζω τον λάθος δρόμο, και σύντομα θα αποδεχτούμε και την έλευση των μεταλλαγμένων που θα σημάνει και το τέλος της μέλισσας.
Αν ήμαστε στην άλλη όχθη όμως και γενικά κατά των απαγορευμένων, όποιας μορφής και αν είναι αυτά, τότε υπάρχει ελπίδα ότι η ανθρωπιά δεν χάθηκε και πως τα σχέδια της νέας τάξης δεν θα περάσουν τόσο εύκολα γιατί υπάρχουν κάποιοι που αντιδρούν.

Melissocosmos